Ρινοπλαστική: τύποι και μέθοδοι διόρθωσης της μύτης

Ρινοπλαστική

Η ρινοπλαστική είναι μια ξεχωριστή περιοχή της πλαστικής χειρουργικής για τη διόρθωση συγγενών ή επίκτητων ελαττωμάτων της μύτης. Με τη βοήθεια της ρινοπλαστικής, είναι δυνατή η επίλυση των προβλημάτων της ρινικής αναπνοής, η διόρθωση των εξωτερικών συνεπειών των τραυματισμών και η διόρθωση της εμφάνισης για αισθητικούς λόγους.

Για πολλούς ανθρώπους που δεν είναι ικανοποιημένοι με το σχήμα της μύτης τους, η ρινοπλαστική μπορεί να είναι σωτηρία. Όταν η μύτη δεν αντιστοιχεί στο ιδανικό, είναι δυνατόν να διορθωθεί το σχήμα της με τη βοήθεια της ρινοπλαστικής. Αυτή είναι μια λειτουργία που σας επιτρέπει να αλλάξετε το σχήμα και τη θέση χωρίς να διαταράξετε τις λειτουργίες του οργάνου. Και σε ορισμένες περιπτώσεις, βελτιώνει επίσης την απόδοση της μύτης. Ανάλογα με το ελάττωμα, η άκρη μπορεί να γίνει στενότερη, ακονισμένη, ανυψωμένη. Η ρινοπλαστική μπορεί να διορθώσει το σχήμα του εσωτερικού της τμήματος - το διάφραγμα. Βελτιώσεις στην εμφάνιση και τη λειτουργικότητα των οργάνων συμβαίνουν με την αλλαγή ιστού χόνδρου.

Ενδείξεις για τη διαδικασία

Διόρθωση πλαστικής μύτης ενδείκνυται για τα ακόλουθα προβλήματα με αυτό:

Αισθητικές ενδείξεις

Η αισθητική, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, επηρεάζει κυρίως τις παραμέτρους της ομορφιάς. Δηλαδή, είναι επιθυμία να διορθωθεί το σχήμα ή το μήκος της μύτης. Οι βασικές απαιτήσεις που συνοδεύει ένας ασθενής είναι:

  • Αφαίρεση μύτης,
  • Μη τυπικό σχήμα μύτης,
  • Επιθυμείτε να χαμηλώσετε ή να σηκώσετε το άκρο;
  • Αλλάξτε την απόσταση μεταξύ του άνω χείλους και της μύτης,
  • Στένωση του ρινικού ραχιαίου νήματος,
  • Αλλαγή μεγέθους ρουθούνι,
  • Αλλαγή μεγέθους μύτης,
  • Ευθυγράμμιση μύτης,
  • Εξάλειψη του καμπύλου διαμερίσματος, ευθυγράμμισή του.

Ιατρικές ενδείξεις

Υπάρχουν επίσης άμεσες ιατρικές ενδείξεις για τη ρινοπλαστική της μύτης.Συνήθως τέτοιες επεμβάσεις συνταγογραφούνται όταν έλαβαν:

  • Τραυματισμός;
  • Μπερνς,
  • Κατάγματα στη μύτη,
  • Frostbite.

Δηλαδή, σύμφωνα με ιατρικούς δείκτες, τα τεχνητά ληφθέντα προβλήματα επιλύονται κυρίως. Υπάρχουν εξαιρέσεις από τον συγγενή τύπο, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις αναφέρονται για ρινοπλαστική μόνο όταν η ανατομική δομή βλάπτει την αναπνευστική λειτουργία και δημιουργεί προβλήματα διαφορετικής φύσης. Σημειώστε ότι για τα παιδιά, η δύσπνοια είναι γεμάτη με πολλές συνέπειες - από την πείνα του οξυγόνου στον εγκέφαλο έως την αναπτυξιακή καθυστέρηση. Ως εκ τούτου, η έγκαιρη θεραπεία του ασθενούς σε ιατρικές περιπτώσεις παίζει σημαντικό ρόλο. Αυτό όχι μόνο εξαλείφει τα ελαττώματα, αλλά επίσης αποτρέπει πολλές αρνητικές συνέπειες.

Η παρουσία ελαττωμάτων στη μύτη καθορίζεται από τον χειρουργό χρησιμοποιώντας ειδικές μετρήσεις, τα αποτελέσματα των οποίων συγκρίνονται με τους μέσους στατιστικούς δείκτες. Ασθενείς με ψυχική διαταραχή στην οποία ένα άτομο ανησυχεί υπερβολικά για ένα μικρό ελάττωμα ή χαρακτηριστικό του σώματός του θα πρέπει να ζητήσουν τη συμβουλή ενός ψυχολόγου.

Για αισθητικούς λόγους, η ρινοπλαστική γίνεται μόνο για ενήλικες, καθώς κατά τη στιγμή της επέμβασης το σώμα πρέπει να είναι πλήρως διαμορφωμένο. Οι αντενδείξεις στη ρινοπλαστική είναι: ασθένειες του καρδιαγγειακού συστήματος, του ήπατος και των νεφρών. Διαβήτης; ψυχικές και ογκολογικές παθήσεις ·παραβίαση της πήξης του αίματος. Επίσης, δεν συνιστάται να υποβληθείτε σε χειρουργική επέμβαση για άτομα άνω των 40 ετών, των οποίων η ικανότητα αναγέννησης ιστών είναι σημαντικά μειωμένη.

Τύποι ρινοπλαστικής

Πλαστικό άκρο μύτης

Υπάρχουν πολλοί τύποι ρινοπλαστικής, καθένας από τους οποίους έχει σχεδιαστεί για να αντιμετωπίσει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα και μπορεί να επηρεάσει διαφορετικούς τύπους ιστών. Η λειτουργία που εκτελείται εξαρτάται από το ελάττωμα που υπάρχει.

Η πλαστική χειρουργική της βάσης της μύτηςστοχεύει στη μείωση του πλάτους των ρουθουνιών. Μετά τη χειρουργική επέμβαση, οι λεπτές ουλές ενδέχεται να παραμείνουν στη βάση της μύτης. Η επέμβαση πραγματοποιείται τόσο για αισθητικούς λόγους όσο και για να μειωθεί η πιθανή διόγκωση της μύτης μετά από άλλη επέμβαση σε αυτήν την περιοχή. Συχνά, οι ασθενείς είναι εκπρόσωποι των αγώνων του Negroid και Mongoloid.

Εξάλειψη του εξογκώματος της μύτης.Για να διορθωθεί η ενοχλητική εξογκώματα στη μύτη, έρχεται ένας μεγάλος αριθμός ασθενών. Η επέμβαση συνίσταται στην απομάκρυνση μέρους του οστού, του ιστού του χόνδρου, του ισιώματος της πλάτης του αναπνευστικού οργάνου. Ο χειρουργός πρέπει να δείχνει υψηλή ακρίβεια στον προσδιορισμό της θέσης των τομών, του βέλτιστου αριθμού και μεγέθους τους. Όλα αυτά είναι απαραίτητα για να μην αφήσουμε περιττές ουλές στο χόριο.

Διόρθωση της καμπυλότητας του ρινικού διαφράγματος προκειμένου να διευκολυνθεί η ρινική αναπνοή, επιλύοντας το πρόβλημα του ροχαλητού.

Μερική ή ολική αφαίρεση του ρινικού βλεννογόνου (κάτω και μεσαία ρινική κόγχη του Conchae nasales), απελευθερώνοντας την αναπνοή(συμπεριλαμβανομένου του λέιζερ). Μερική ή πλήρης απομάκρυνση της υπερτροφικής βλεννογόνου μεμβράνης των στροβίλων σε περίπτωση προβλημάτων με ρινική αναπνοή.

Ηλεκτροσυσσωματώσεις. Εξοικονόμηση ηλεκτρικού ρεύματος στον ρινικό βλεννογόνο σε περιπτώσεις ελαφράς υπερτροφίας των στροβίλων.

Ένας τύπος ρινοπλαστικής στοχεύει στη διόρθωση ελαττωμάτων της μύτης αυξάνοντας το μέγεθος του ρινικού σκελετού (συνήθως χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις δευτερογενούς ρινοπλαστικής).

Μεταμόσχευση χόνδρου του ασθενούς για τη δημιουργία του επιθυμητού σχήματος της μύτης. Ο ιστός του χόνδρου μπορεί να ληφθεί από το ρινικό διάφραγμα, πείνα ή νευρώσεις

Ρινοπλαστική λέιζερ. Χρησιμοποιεί λέιζερ αντί νυστέρι ως εργαλείο, καθιστώντας τη λειτουργία λιγότερο τραυματική.

Επανορθωτική ρινοπλαστική. Απαιτείται για τη διόρθωση των αποτελεσμάτων προηγούμενων εργασιών.

Τεχνικές ρινοπλαστικής

Μέθοδοι πλαστικών μύτης

Η μέθοδος ρινοπλαστικής επιλέγεται σε πρόσωπο-με-πρόσωπο διαβούλευση μετά από οπτική εξέταση. Η καθοριστική στιγμή είναι ο βαθμός παραμόρφωσης, η παρουσία αναπνευστικής διαταραχής, καθώς και οι επιθυμίες σας.

Ανοιχτή ρινοπλαστική

Η τεχνική περιλαμβάνει την τομή στο στενότερο σημείο του μεσαίου μέρους της μύτης, μετά την οποία το υπόλοιπο δέρμα πάνω από τον χόνδρο αποσπάται και ανυψώνεται. Μετά την έκθεση του απαραίτητου χόνδρου, επιλύονται τα προβλήματα με τη μύτη. Ένα χρόνο μετά την ανοιχτή ρινοπλαστική, σχηματίζονται ουλές (ίνωση), η σταθερότητα του αποτελέσματος εξαρτάται από αυτό, το οποίο επηρεάζεται επίσης από την επιλεγμένη τεχνική του χειρουργού και την ικανότητά του.

Η ανοιχτή όψη της ρινοπλαστικής παρέχει ελεύθερη πρόσβαση στο διάφραγμα, το οποίο μπορεί να διορθωθεί στη θέση του ή να αφαιρεθεί πρώτα και στη συνέχεια, μετά την αφαίρεση της παραμόρφωσης, επέστρεψε και στερεώθηκε στο οστό με ράμματα. Επιτρέπει την αλλαγή της εσωτερικής και εξωτερικής βαλβίδας, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει αναπνευστικά προβλήματα. Αυτή η τεχνική καθιστά δυνατή τη βελτίωση της αισθητικής εμφάνισης της μύτης, αλλά ταυτόχρονα είναι ακριβής και δεν μπορεί να βλάψει τον ασθενή.

Κλειστή ρινοπλαστική

Κλειστή ρινοπλαστική

Υποθέτει ότι οι τομές γίνονται μέσα στη μύτη έτσι ώστε να μην φαίνονται σημάδια μετά. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, οι αρτηρίες που τροφοδοτούν το άκρο της μύτης δεν έχουν υποστεί βλάβη - το κύριο πλεονέκτημα αυτού του τύπου ρινοπλαστικής. Εξαιτίας αυτού, η αποκατάσταση και η επούλωση της μύτης είναι πολύ ταχύτερη από ό, τι μετά τη χρήση της ανοιχτής προβολής. Αλλά σε αυτήν την τεχνική υπάρχει ένα τεράστιο μειονέκτημα - η ανακρίβεια της χειρουργικής επέμβασης. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, είναι δύσκολο να ελέγξετε κάθε στάδιο της εφαρμογής του, γεγονός που καθιστά δύσκολη την πρόβλεψη της αποτελεσματικότητάς της.

Η κλειστή ρινοπλαστική απαιτεί μια ορισμένη εμπειρία από τον γιατρό, είναι καλύτερα να το αναθέσετε σε έναν έμπειρο χειρουργό ρινοκέρου που έχει περισσότερες από μία επιτυχημένες επεμβάσεις αυτού του τύπου πίσω του.

Η κλειστή ρινοπλαστική έχει διάφορες εκδόσεις, οι οποίες διαφέρουν σε σημεία πρόσβασης, οπότε μπορεί να εκτελεστεί:

  • μέσω ιστού χόνδρου, αυτή η απόδοση θεωρείται συμμετρική.
  • κάτω από τα φτερά της μύτης - αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται εάν δεν χρειάζεται να κάνετε αλλαγές στον ρινικό ραχιαίο νήμα,
  • μέσω του ρινικού διαφράγματος, στις περισσότερες περιπτώσεις η μέθοδος χρησιμοποιείται για τη διόρθωσή του.
  • μεταξύ χόνδρων - η μέθοδος εφαρμόζεται για τοπικές επεμβάσεις στον ραχιαίο άκρο της μύτης.

Μη λειτουργική μέθοδος

Η μη χειρουργική ρινοπλαστική πραγματοποιείται χωρίς μία τομή και κατά κύριο λόγο επιλύει μικρές καλλυντικές ατέλειες. Για παράδειγμα, για να εξομαλυνθεί η αιχμηρή άκρη της μύτης, οι γωνίες των φτερών της μύτης ή να εξαλειφθεί η ασυμμετρία.

Χαρακτηριστικά αποκατάστασης

Η ρινοπλαστική με λέιζερ, ενέσεις υαλουρονικού οξέος και πληρωτικά μειώνει την περίοδο αποκατάστασης στο ελάχιστο. Οι χειρουργικές μέθοδοι αφήνουν πίσω το ήπιο πρήξιμο της μύτης και γύρω από τα μάτια, το οποίο υποχωρεί κατά τη στιγμή της αφαίρεσης του εκμαγείου την 7η ημέρα. Ενδέχεται να απαιτείται γύψος για έως και δέκα ημέρες. Μετά την επέμβαση, εισάγονται ειδικοί νάρθηκες σιλικόνης στους κόλπους, οι οποίοι αφαιρούνται μετά από μια μέρα. Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει στον ασθενή να αναπνέει μέσω της μύτης αμέσως μετά τη χειρουργική επέμβαση. Η πορεία της αποκατάστασης εξαρτάται σημαντικά από την ηλικία του ασθενούς και τα ατομικά χαρακτηριστικά του σώματός του. Αφού αφαιρεθούν οι νάρθηκες σιλικόνης και αφαιρεθεί το καστ, θα πρέπει να επισκέπτεστε περιοδικά το γιατρό σας για να παρακολουθείτε την επούλωση. Δεν συνιστάται η σωματική δραστηριότητα, το κολύμπι και η χρήση γυαλιών για τις τρεις πρώτες εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση. Τα τρόφιμα που είναι πολύ κρύα ή ζεστά πρέπει να αποφεύγονται ώστε να μην προκαλούν ρινορραγίες τις πρώτες τρεις ημέρες. Όταν σχεδιάζετε μια ρινοπλαστική μύτης, είναι καλύτερο να κάνετε διακοπές για τουλάχιστον μισό μήνα.

Επιπλοκές μετά τη ρινοπλαστική

Οι επιπλοκές μετά τη ρινοπλαστική μπορούν να ταξινομηθούν ως:

  • Αισθητική,
  • Λειτουργικό,
  • Ψυχολογικό.

Το τελευταίο σημείο ξεχωρίζει κάπως, ακολουθεί από τα δύο προηγούμενα. Παρ 'όλα αυτά, μερικές φορές ξεχωρίζει ειδικά, καθώς μπορεί να προχωρήσει σε μια περίπλοκη μορφή, η οποία εξαρτάται από το επίπεδο της κύριας επιπλοκής και την ψυχή του κάθε ατόμου. Με τον ίδιο τρόπο, οι λειτουργικές επιπλοκές μπορούν να αφήσουν το σημάδι τους στο σημείο 1 (αισθητική), καθώς όλες οι λειτουργικές διαταραχές είναι επίσης εξωτερικές εκδηλώσεις.

Συχνότητα εμφάνισης

Επιπλοκές συμβαίνουν καθ 'όλη τη διάρκεια λειτουργίας και αποκατάστασης. Μπορούν να χωριστούν σε 4 χρονικά διαστήματα:

  • Απευθείας κατά τη διάρκεια της επέμβασης, συχνότερα είναι σοβαρή απώλεια αίματος,
  • Αμέσως μετά τη λειτουργία,
  • Κατά τη διάρκεια της ανάκτησης,
  • Στο τέλος της περιόδου αποκατάστασης.

Εκτός από την αιμορραγία, οι επιπλοκές περιλαμβάνουν σοβαρές ουλές, προσκολλήσεις, οστική βλάβη, απόφραξη των αεραγωγών, μώλωπες και πρήξιμο.

Αναμένεται επιπλοκές και αναπόφευκτα εξαφανίζονται σε 2 εβδομάδες. Ο κίνδυνος προκαλείται από "απροσδόκητες" επιπλοκές:

  • Μόλυνση,
  • Νέκρωση ιστών (δέρμα, χόνδρος, οστά),
  • Απόκλιση ραφής (πιο εύκολο να διορθωθεί)

Ωστόσο, είναι πιθανές σοβαρές επιπλοκές:

  • Μόλυνση, τέτοιες περιπτώσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες, 2%.
  • Sepsis, απαιτείται φαρμακευτική αγωγή,
  • Σύνδρομο τοξικού σοκ. Προκαλείται από βακτήρια Staphylococcus aureus. Εκδηλώνεται από πυρετό, έμετο και μείωση της αρτηριακής πίεσης. Το σύνδρομο είναι εξαιρετικά σπάνιο, εμφανίζεται στο 0, 016% των περιπτώσεων.
  • Απόκλιση ραφών, γεμάτη με σχηματισμό ουλής, αλλά συχνά δεν έχει συνέπειες,
  • Επίμονο οίδημα,
  • Θάνατος ιστών,
  • Παραμόρφωση σχήματος,
  • Δημιουργία διόγκωσης,
  • Ραχιαία κύστη,
  • Ψυχολογικές επιπλοκές.